Dogmat Trójcy Świętej

Objawiona prawda Trójcy Świętej znajduje się od początku u źródeł żywej wiary Kościoła przede wszystkim za pośrednictwem chrztu. Chrześcijanie, którzy wyznają wiarę w Ojca, Syna i Ducha Świętego, są chrzczeni „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28, 19).

Podkreślmy – chrześcijanin zostaje ochrzczony „W IMIĘ”, a nie „w imiona” Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ponieważ jest tylko jeden Bóg, Ojciec wszechmogący, Jego jedyny Syn, i Duch Święty: Trójca Święta.

Dogmat Trójcy Świętej został sformułowany za pomocą trzech pojęć:

1. Trójca jest jednością

Nie wyznajemy trzech bogów, ale jednego Boga w trzech Osobach: Trójcę współistotną. Osoby Boskie nie dzielą między siebie jedynej Boskości, ale każda z nich jest całym Bogiem: Ojciec jest tym samym, co Syn, Syn tym samym, co Ojciec, Duch Święty tym samym, co Ojciec i Syn, to znaczy jednym Bogiem co do natury. Każda z trzech Osób jest tą rzeczywistością, to znaczy substancją, istotą lub naturą Bożą.

2. Osoby Boskie różnią się między sobą

Bóg jest jedyny, ale nie jakby samotny. „Ojciec”, „Syn”, „Duch Święty” nie są tylko imionami oznaczającymi sposoby istnienia Boskiego Bytu. Mówimy o hipostazie, tzn. o Bogu w trzech Osobach, by określić Ojca, Syna i Ducha Świętego w tym, czym rzeczywiście różnią się między sobą. A różnią się relacjami pochodzenia: Ojciec jest Tym, który rodzi; Syn Tym, który jest rodzony; Duch Święty Tym, który od Nich pochodzi.

3. Osoby Boskie pozostają we wzajemnych relacjach

Rzeczywiste rozróżnienie Osób Boskich, ponieważ nie dzieli jedności Bożej, polega jedynie na relacjach, w jakich pozostaje jedna z Osób w stosunku do innych. W relacyjnych imionach Osób Boskich Ojciec jest odniesiony do Syna, Syn do Ojca, Duch Święty do Ojca i Syna. Gdy mówimy o trzech Osobach, rozważając relacje, wierzymy jednak w jedną naturę, czyli substancję. Z powodu tej jedności Ojciec jest cały w Synu, cały w Duchu Świętym; Syn jest cały w Ojcu, cały w Duchu Świętym; Duch Święty jest cały w Ojcu, cały w Synu.