Nasz kościół – INWESTYCJE

4 Niedziela Adwentu

Powoli kończy się Adwent. Zewnętrzne oznaki przygotowań, takie jak czystość naszych domów i mieszkań, przygotowania do wieczerzy wigilijnej są ważne, lecz ważna jest też troska o duchowe przygotowanie, żeby Pan Jezus mógł się spotkać z nami w czystości naszych serc, dlatego gorąco zachęcamy do skorzystania z sakramentu pokuty we wtorek od godz. 16.30. Zaproszeni księża będą służyć w konfesjonale. Msze św. roratnie jeszcze w poniedziałek i zakończenie w środę. 

Modlitwa za naszych zmarłych

W ciągu tygodnia modlić się będziemy podczas Mszy św. za zmarłych polecanych w wypominkach w Tarnówce wg. następującego porządku:

  • Poniedziałek: Węgierce, Tarnowiec, Ptusza 
  • Wtorek: Osiedle koło stadionu, Pomiarki, Tarnówka Wybudowanie, Tarnowski Młyn
  •  Środa: Tarnówka ul. Pocztowa, Krótka, Przedszkolna i 2 Lutego. 
  • Czwartek: ul, Niepodległości – na zakończenie adoracji. 
  • Piątek: ul Zwycięstwa 
  • Sobota – bez podanej ulicy

List Biskupa Koszalińsko-Kołobrzeskiego Edwarda Dajczaka zapowiadający peregrynację Skrzatuskiej Piety

Siostry i Bracia, Drodzy Diecezjanie! 

Rozpoczynamy kolejny Adwent, a zarazem nowy rok duszpasterski pod hasłem „Wierzę
w Kościół Chrystusowy”. Wiara rozpoczyna się od osobistego spotkania człowieka
z Bogiem. Miejscem dwóch decydujących spotkań w historii zbawienia jest sala Wieczernika
w Jerozolimie. Tam nasz Pan ustanowił Eucharystię i stał się dla nas Chlebem Życia. Ponownie zgromadził swoich uczniów w Wieczerniku, aby oczekiwali na światło i moc Ducha Świętego. Apostołowie czekali, modląc się wytrwale i jednomyślnie (por. Dz 1,14). Na tej modlitwie trwała
z nimi Maryja, Matka Jezusa, która z woli Zbawiciela, stała się również Matką wszystkich Jego uczniów. 

Maryja jako nasza Matka staje się najlepszym przewodnikiem na drogach wiary. Pokazuje nam Jezusa i uczy nas zaufania do Niego. To o Niej Sobór Watykański II powiedział, że jest pierwszym wzorem Kościoła w wierze, miłości i w doskonałym zjednoczeniu z Chrystusem (por. KK 63). Historia wiary Maryi przekazana przez Ewangelię rozpoczyna się Jej odpowiedzią na propozycję Boga, że stanie się Matką Zbawiciela świata. Bóg czyni to z pełnym szacunkiem wobec Maryi
i poszanowaniem Jej wolności. Maryja odpowiadająca Bogu: „Jestem służebnicą Pana; niech mi się stanie według twego słowa” (Łk 1,38), jest wzorem Kościoła otwartego na działanie Ducha Świętego i gotowego, by pójść za Bożym wezwaniem. 

Bracia i Siostry! 

Przed sześcioma laty rozpoczęliśmy w naszej diecezji synod, który stał się czasem uważnego wsłuchiwania się w głos Ducha Świętego. Poszukiwaliśmy odpowiedzi na zasadnicze pytanie: „Co Duch Święty mówi dzisiaj do naszej diecezjalnej wspólnoty?”. Opatrznościowo, zakończenie synodu zbiegło się z jubileuszem 50-lecia naszej diecezji. Ta droga była etapem, który miał ożywić nasze serca. Dzisiaj dziękuję wszystkim Siostrom i Braciom zaangażowanym w dzieło synodu, zwłaszcza tworzącym parafialne zespoły synodalne, a także członkom komisji i uczestnikom sesji synodalnych.

Nasz diecezjalny synod rozpoczęliśmy w sposób, w jaki należy zaczynać wszystkie dzieła
w Kościele Jezusa Chrystusa, od ożywienia wiary wszystkich, którzy czynnie włączyli się
w tworzenie wspólnot synodalnych. Od początku mieliśmy świadomość – i oby ona udzieliła się teraz całej naszej diecezji, że: „Chrystus nie jest tym, co o Nim mówię, ale tym, jak Nim żyję. Chrystus to nie moje słowa, ale to, co z Niego płonie we mnie” (Ermes Ronchi).

Ten owocny czas uwieńczyliśmy koronacją naszej Skrzatuskiej Piety. Korony, które przygotowywaliśmy przez rok jubileuszowy 50-lecia naszej diecezji, powstały mocą naszej wiary
i miłości do Jezusa i Maryi, na modlitwie uwielbienia Boga i modlitwie wstawienniczej za naszych bliźnich. Tworzyliśmy je troską o pogłębienie naszej wiary, pełniejszym zaangażowaniem w życie Kościoła i czynami miłosierdzia wobec potrzebujących. 

Synod postawił naszą diecezjalną wspólnotę przed niezwykle ważnym pytaniem: Co należy czynić, aby pomóc nam odkrywać w wierze piękno Ewangelii i wartość życia z Bogiem? Na to pytanie ciekawie odpowiedział jeden z najwybitniejszych teologów XX wieku, Yves Congar: „Trzeba tworzyć miejsca modlitwy, miejsca, w których Bóg jest dotykalny”. Takim miejscem dla naszej diecezji od prawie 450 lat staje się sanktuarium w Skrzatuszu. To dzięki Wam, Siostry i Bracia,
i Waszej miłości do Jezusa i Maryi, która wyraża się coraz liczniejszymi pielgrzymkami, modlitwami i ofiarami, sanktuarium w Skrzatuszu staje się coraz bardziej duchowym centrum naszej diecezji.  

Drodzy Siostry i Bracia! 

Przed nami kolejny ważny etap: wprowadzenie w życie naszej diecezji postanowień synodu. Mając w pamięci pozytywne doświadczenie jego duchowego rozpoczęcia, które wiązało się
z uczestnictwem w rekolekcjach, dniach skupienia, zamyśleniu i modlitwie otwierających nas na działanie Ducha Świętego, powierzamy wstawiennictwu naszej Pani Skrzatuskiej całą naszą diecezję. Od pierwszej niedzieli Adwentu, przez następne lata, Maryja obecna w znaku Skrzatuskiej Piety, będzie nawiedzać nasze parafie, kościoły i kaplice. Tak jak przyszła do Elżbiety, przynosząc jej Jezusa, tak dziś przynosi Go nam. Ewangelie przekazały nam opis Jej nawiedzenia w domu św. Elżbiety. To spotkanie i przychodzący w nim Jezus wywołało wielką radość Elżbiety i Maryi. Módlmy się do Ducha Świętego i przygotujmy serca na to, aby nasze spotkanie ze Skrzatuską Panią wywołało w nas zdziwienie i zachwyt, których doświadczyła św. Elżbieta wypowiadając słowa: „Czemu zawdzięczam to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?”. Pobyt Maryi w domu krewnej stał się okazją nie tylko do modlitwy uwielbienia Boga, ale i do pokornej służby wobec czekającej na narodzenie Jana Chrzciciela żony Zachariasza. Modlitwa zaowocowała posługą miłosierdzia.

Teraz Pani Skrzatuska, Matka Miłości Zranionej i Naszej Nadziei, w znaku Skrzatuskiej Piety przybędzie do nas podczas peregrynacji również jako Niewiasta Wieczernika. W naszych parafialnych wieczernikach zgromadzi nas – tak jak Apostołów – na modlitwie, przygotowując nasze serca na światło i moc Ducha Świętego. Zapraszam więc wszystkich diecezjan, kapłanów, osoby życia konsekrowanego, katechetów i wszystkich wiernych do wspólnej modlitwy, sakramentów, nabożeństw razem z Maryją podczas peregrynacji Skrzatuskiej Piety. 

Drodzy Diecezjalnie, życzę Wam ducha Adwentu, który jest otwarciem serca i oczekiwaniem na przyjęcie Pana. Niech ta postawa adwentowego oczekiwania trwa w nas w czasie peregrynacji, abyśmy w tym duchu i z otwartym sercem przyjmowali Jezusa i Maryję w naszych parafiach
i świątyniach. Pozwólmy, aby Maryja wzięła nas za rękę i poprowadziła do Jezusa, byśmy z całym zaufaniem powierzyli Mu nasze życie, na które składają się smutki i radości, rozczarowania
i nadzieje, przegrane i zwycięstwa. Zaprośmy też nasze Siostry i naszych Braci, którzy osłabli
w wierze i nie doświadczają już bliskości Boga. Wierzę, że Maryja leczy zranioną miłość i uczy, jak ufać Bogu w trudnych momentach życia.

Niech Bóg Was wspiera i Wam błogosławi.

Wasz biskup

+ Edward Dajczak 

  Biskup Koszalińsko-Kołobrzeski

Odpust zupełny dla zmarłych – jak uzyskać?

Tradycyjnie, nawiedzając z modlitwą kościół lub kaplicę publiczną w uroczystość Wszystkich Świętych (1 listopada, od południa) oraz w Dniu Zadusznym (2 listopada), możemy pod zwykłymi warunkami uzyskać odpust zupełny, czyli całkowite darowanie kar dla dusz w czyśćcu cierpiących. Ponadto wypełniając określone warunki, możemy uzyskać odpust zupełny od 1 do 8 listopada za pobożne (czyli modlitewne) nawiedzenie cmentarza. Odpust zupełny możemy uzyskać raz dziennie.

W Polsce Niedziela Misyjna rozpoczyna Tydzień Misyjny. Tegoroczne obchody odbywają się pod hasłem „Będziecie moimi świadkami”.

Światowy Dzień Misyjny został ustanowiony 14 kwietnia 1926 r. przez papieża Piusa XI i każdego roku we wszystkich diecezjach i parafiach na świecie jest obchodzony w przedostatnią niedzielę października. Dzień ten jest również świętem patronalnym Papieskich Dzieł Misyjnych, a szczególnie Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary. Papieskie Dzieła Misyjne są powołane do budzenia misyjnej świadomości i zaangażowania na rzecz misji. Szczególnym czasem takiego działania jest Światowy Dzień Misyjny i następujący po nim Tydzień Misyjny, kiedy to Kościół na całym świecie budzi się, by pospieszyć z pomocą misjom.

W niedzielę misyjną w świątyniach przeprowadzana jest zbiórka na Fundusz Solidarności Papieskiego Dzieła Rozkrzewienia Wiary. Ofiary składane na tacę w Światowy Dzień Misyjny we wszystkich parafiach świata, również tych najbiedniejszych, tworzą Fundusz Solidarności Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary.

PAŹDZIERNIK MIESIĄCEM RÓŻAŃCA ŚWIĘTEGO

Miesiąc październik poświęcony jest Maryi i pięknej modlitwie różańcowej, modlitwie prostej, a zarazem kompletnej pod każdym względem. W różańcu łączą się i uzupełniają wszystkie rodzaje modlitwy: uwielbienie, pochwała, błaganie, wstawiennictwo, dziękczynienie. Papież Leon XIII widział w różańcu „skrót całej religii chrześcijańskiej” i „streszczenie całej Ewangelii”.

W dzisiejszych czasach, różaniec zaczyna kojarzyć się z modlitwą, która pozostaje domeną starszych osób. Niestety – trzeba przyznać, że coraz mniej ludzi odmawia tą piękną, tradycyjną modlitwę. Z drugiej strony jednak możemy zauważyć, że Różaniec wciąż jest żywy w Kościele!

Jan Paweł II o modlitwie różańcowej

Ojciec Św. Jan Paweł II wielokrotnie nawoływał, aby wytrwale odmawiać różaniec, zarówno we wspólnotach kościelnych jak i naszych rodzinach. W trakcie powtarzanych wezwań jednoczy on serca, prowadzi do zgody, ożywia nadzieję i obdarza nas wszystkich pokojem i radością Chrystusa, który dla nas się narodził, umarł i zmartwychwstał. Tak mówił o modlitwie różańcowej:  „Różaniec jest moją codzienną modlitwą – i muszę powiedzieć, że jest modlitwą cudowną, cudowną w swojej prostocie i w swej głębi…W tej modlitwie powtarzamy wiele razy te same słowa, lecz są to słowa, które Dziewica Maryja usłyszała od Archanioła i od swej krewnej Św. Elżbiety. Z tymi słowami łączy się cały Kościół. Modlitwa różańcowa jest modlitwą wdzięczności, miłości i ufnej prośby… Do tej modlitwy różańcowej zachęcam was i zapraszam. Odmawiajcie różaniec!”

„Różaniec to łańcuch bezpieczeństwa na stromej skale szczytów górskich.
Nie wolno się zatrzymywać na żadnej tajemnicy.
Trzeba iść dalej, bo pełnia życia jest u szczytu”

 

Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy. Hasłem tegorocznego dnia są słowa „Budować przyszłość z migrantami i uchodźcami”.

25 września Kościół katolicki obchodzi już po raz 108. Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy. Hasłem tegorocznego dnia są słowa „Budować przyszłość z migrantami i uchodźcami”.

W orędziu wydanym specjalnie z tej okazji papież Franciszek przypomina, że ostatecznym sensem ludzkiej „wędrówki” na świecie jest poszukiwanie prawdziwej ojczyzny, królestwa Bożego zainaugurowanego przez Jezusa Chrystusa, które znajdzie swoje pełne urzeczywistnienie, gdy On powróci w chwale. Jesteśmy wezwani do budowania przyszłości bardziej zgodnej z planem Bożym; świata, w którym wszyscy mogli by żyć w pokoju i godności. Chodzi o realizację Bożego ładu, co wymaga przyjęcia Chrystusowej Ewangelii miłości, aby zostały wyeliminowane nierówności i dyskryminacje w obecnym świecie. Nikt nie może być wykluczony, zwłaszcza migranci i uchodźcy, osoby przesiedlone i ofiary handlu ludźmi. „Obecność migrantów i uchodźców stanowi wielkie wyzwanie, ale także okazję do rozwoju kulturowego i duchowego wszystkich. Dzięki nim mamy możliwość lepszego poznania świata i piękna jego różnorodności. Możemy dojrzewać w człowieczeństwie i budować razem większe my” – podkreśla papież.

Wspólnota Sant’Egidio pod patronatem bp. Krzysztofa Zadarki i Rady Episkopatu Polski ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek organizuje zaczynający się 25 września Tydzień Modlitwy za Uchodźców „Umrzeć z nadziei”. „Dumni z postawy Polaków, którzy ofiarnie i solidarnie przyjęli w ostatnich miesiącach uciekających przed koszmarem wojny Ukraińców, nie możemy jednocześnie odwracać oczu od tragedii wielu innych uchodźców, która dzieje się na naszych oczach, również na naszych granicach” – wskazuje Wspólnota

Pielgrzymka rowerowa na „Wrzosy”

Drodzy parafianie, z bólem serca pragniemy Was poinformować, że planowana pielgrzymka rowerowa na „wrzosy” została odwołana z powodu nagłej śmierci naszego parafianina.