Ogłoszony biskupem pomocniczym 12 czerwca 2026 roku. Święcenia biskupie przyjął 3 lipca 2026 roku w bazylice w Skrzatuszu.
Zawołanie biskupie: „Z Tobą, Matko, wszystko Bogu”
Urodził się 25 grudnia 1964 roku w Gorlicach. Po ukończeniu szkoły podstawowej i średniej, złożył egzamin maturalny i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Święcenia kapłańskie przyjął 28 maja 1989 roku w Kołobrzegu.
W latach 1989-1992 był wikariuszem w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sławnie. Od 1992 do 2003 roku był proboszczem parafii św. Michała Archanioła w Kołobrzegu (Podczelu).
W latach 1993-2008 pełnił posługę diecezjalnego duszpasterza młodzieży. W latach 2003-2009 był asystentem kościelnym Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, a w latach 2009-2012 pełnił funkcję asystenta Akcji Katolickiej. Od 2012 do 2015 roku był ojcem duchownym w Wyższym Seminarium Duchownym diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Przez wiele lat był też dyrektorem Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę.
Od roku 2015 pełnił posługę przy sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu, a w roku 2016 został tam proboszczem i kustoszem.
Od 1997 roku jest prezesem Fundacji Charytatywnej im. Biskupa Czesława Domina, a od 2001 roku odpowiedzialnym za Wspólnotę Cenacolo w Polsce.
W 2017 roku mianowany został diecezjalnym ojcem duchownym i członkiem komisji ds. formacji kapłanów. Od 2021 roku jest też diecezjalnym moderatorem Żywego Różańca.
W roku 2022 otrzymał tytuł kanonika w koszalińskiej Kapitule Katedralnej.
Opis herbu biskupa Wacława Grądalskiego:
Herb biskupi należy odczytywać przede wszystkim jako wyznanie wiary oraz program pasterskiej posługi. Wszystkie elementy herbu prowadzą ku jednemu centrum – Jezusowi Chrystusowi obecnemu w tajemnicy krzyża i Eucharystii. To właśnie dlatego w samym sercu tarczy znajduje się srebrny krzyż z białą Hostią. Jest to wyraźne wyznanie, że Chrystus obecny w Najświętszym Sakramencie pozostaje źródłem, centrum i szczytem życia Kościoła, a zarazem fundamentem każdej posługi kapłańskiej i biskupiej.
Dla biskupa Wacława, który od lat rozpoczyna każdy dzień przed tabernakulum, ta eucharystyczna bliskość jest motorem wszelkich duszpasterskich działań. Srebro krzyża i Hostii przypomina o pokorze, czystości intencji i mądrości, które rodzą się z życia zakorzenionego w Bogu.
Chrystus nie jest jednak ukazany w herbie w oderwaniu od Tej, która pierwsza przyjęła Go do swojego życia i nieustannie prowadzi do Niego Kościół. Krzyż i Eucharystia wyrastają z białego monogramu Maryi, wpisanego w błękitne pole tarczy.
To wymowny obraz duchowości bp. Wacława. Maryja nie zatrzymuje spojrzenia na sobie, lecz wskazuje na swojego Syna i prowadzi ku Niemu. Dlatego monogram Maryi zdaje się podtrzymywać całe chrystologiczne przesłanie herbu, ukazując, że najpewniejszą drogą do Chrystusa jest droga przeżywana z Jego Matką.
Tę prawdę potwierdza również biskupie zawołanie: Tecum Mater omnia Deo – „Z Tobą, Matko, wszystko Bogu”. Jest to świadomy powrót do słów wybranych już w dniu święceń kapłańskich. To zawierzenie, którym przed laty bp Wacław oddał Maryi swoje kapłaństwo, dziś obejmuje także posługę biskupią. Wieloletnia służba w Sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu uczyniła tę duchowość jeszcze bardziej dojrzałą.
Maryja obecna w herbie nie jest więc jedynie patronką, ale Matką, której biskup powierza całe swoje życie i przez którą pragnie prowadzić powierzony sobie Kościół do Chrystusa.
Drugim kluczem do odczytania herbu jest gałązka oliwna. W Piśmie Świętym oznacza ona pokój, pojednanie i nadzieję rodzącą się po czasie próby. W herbie bp. Wacława wyraża pragnienie, aby jego posługa stawała się posługą pojednania – prowadzenia ludzi do Boga, odbudowywania wspólnoty i umacniania tych, którzy utracili nadzieję. Jest także czytelnym nawiązaniem do jego wieloletniej troski o osoby zagubione, uzależnione i poszukujące nowego początku życia. Gałązka oliwna przypomina, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach Bóg otwiera drogę odrodzenia i daje człowiekowi możliwość rozpoczęcia wszystkiego na nowo.
Siedem liści gałązki wskazuje na pełnię darów Ducha Świętego, siedem sakramentówi pełnię Bożej łaski, dzięki której Kościół nieustannie wzrasta. Trzy zielone owoce przywołują trzy cnoty teologalne – wiarę, nadzieję i miłość – oraz owoce rodzące się z życia zakorzenionego w Chrystusie Eucharystycznym i przeżywanego pod opieką Maryi.
Tradycyjny zielony kapelusz galero z dwunastoma chwostami przypomina o apostolskiej misji biskupa, który jako następca Apostołów jest wezwany do głoszenia Ewangelii, sprawowania sakramentów i pasterskiej troski o powierzony Lud Boży.
Cały herb ukazuje zatem drogę, którą bp Wacław pragnie iść jako biskup: z Maryją prowadzić wszystkich do Boga, czerpać siłę z Eucharystii i nieść ludziom nadzieję, która rodzi się ze spotkania z Chrystusem.
