Uroczystość Wniebowzięcia NMP

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, czyli Matki Boskiej Zielnej to uroczystość obchodzona w Kościele katolickim 15 sierpnia.

Zgodnie z dogmatem Kościoła katolickiego Maryja po Zaśnięciu została wzięta do nieba. Ewangelia nie wspomina o ostatnich momentach życia Matki Bożej, dlatego przyjmuje się, że wniebowzięcie nastąpiło wraz z duszą i ciałem. Tradycja obchodów tego święta pochodzi z V wieku. Początkowo Maryja była czczona jako patronka ziemi i roślinności. W VII wieku prawda o Wniebowzięciu NMP została ustalona, jednak wpisanie do kalendarza liturgicznego nastąpiło dopiero w 1950 roku. Wniebowzięcie w ikonografii przedstawiane jest jako unoszenie Maryji (jej ciała) w promieniach światła przez aniołów do nieba.

W kulturze ludowej Wniebowzięcie Najświętszej Maryi jest nazywane świętem Matki Boskiej Zielnej lub Korzennej. Ma to związek z pierwotnym kultem Bogurodzicy jako opiekunki natury. Wówczas w kościołach święcone są zioła, kwiaty i plony. Dawniej wierzono, że poświęcone zioła mają moc leczniczą i chronią od zarazy. Tradycja nakazuje aby tego dnia wierni przynieśli ze sobą wielobarwne wiązanki, w których znajduje się gałązka dziewanny. Na wsiach dziewanna określana była mianem Warkoczami Matki Bożej i według wierzeń była rośliną, która odstraszać miała pioruny i pożary. Poświęcenie ziemiopłodów dawało nadzieję na obfite zbiory. Do dziś znane są przysłowia, które odzwierciedlały wiarę w maryjną moc: Wniebowzięcie Panny kiedy w słońcu chodzi, rok dużo owoców obrodzi lub Gdy na Wniebowzięcie Panny ciepło dopisuje, to ciepły i pogodny koniec lata obiecuje.

 

DUSZPASTERSTWO TRZEŹWOŚCI W DIECEZJI KOSZALIŃSKO-KOŁOBRZESKIEJ

  1.  Ogólnopolska Pielgrzymka Trzeźwości na Górę Chełmską

Sobota, 6 sierpnia 2022 r.

9:00 – początek spotkania w papieskim kościele pw. Ducha Świętego w Koszalinie – piesze pielgrzymowanie na Górę Chełmską (Droga Krzyżowa, modlitwy prowadzone przez poszczególne duszpasterstwa);

11:00 – konferencja – Jerzy Protasiuk,- Socjolog, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Certyfikowany psychoterapeuta uzależnień. Ekspert w programie TV ,,Ocaleni”

12:00 – uroczysta Msza Święta na szczycie – przewodniczy Biskup Koszalińsko-Kołobrzeski Edward Dajczak. Po zakończeniu Eucharystii wspólny posiłek, mityng AA, spotkania parafialnych apostolatów trzeźwości;

15.00 – koronka do Miłosierdzia Bożego – zakończenie pielgrzymki.

 

  1.  Regionalna Pielgrzymka Trzeźwości z Polanowa na Świętą Górę Polanowską

Niedziela, 28 sierpnia 2022 r.

 

14:00 – rozpoczęcie spotkania w kościele pw. Wniebowzięcia NMP w Polanowie – piesze pielgrzymowanie na Świętą Górę Polanowską (Różaniec, wspólny śpiew).

15:00 – Msza Święta na szczycie.

Po zakończeniu Eucharystii wspólny posiłek, mityng AA, spotkania parafialnych apostolatów trzeźwości.

 

Komunikat Przewodniczącego Komisji Episkopatu Polski ds. Misji, bp. Jana Piotrowskiego na XXIII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa 24-31 lipca 2022

  1. Czcigodni Bracia w kapłaństwie! Osoby życia konsekrowanego! Kochani bracia i siostry w Chrystusie! Drodzy użytkownicy pojazdów, zwłaszcza samochodów osobowych i motocykli, poruszający się po polskich drogach, a w czasie wakacji także poza naszym krajem! Pozdrawiam Was serdecznie w te wakacyjne dni, kiedy odbywacie liczne podróże rodzinne, pielgrzymkowe, towarzyskie czy służbowe. Z dnia na dzień dostrzegamy wzrastającą ilość pojazdów, które służą człowiekowi, bowiem podróże stanowią integralną część ludzkiego życia. Pismo Święte, zarówno Starego jak i Nowego Testamentu, odwołuje się do licznych podróży, a klasycznym przykładem wędrowca był Abraham, którego Bóg powołał, aby opuścił swoją ziemię ojczystą i udał się do Ziemi Obiecanej, co też uczynił ufając Bogu: „Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę” (Rdz 12, 1). W drodze, i to bardzo często, idąc szlakiem palestyńskich dróg, bywał Jezus z Nazaretu, nasz Pan i Odkupiciel, który tym samym realizował swoją misję posłany przez Ojca do ludzi, aby mieli życie i mieli je w obfitości (por. J 10, 10).
  2. Za tą Bożą pełnią życia tęskni wiele ludzkich serc, a ich pragnienia mogą spełnić misjonarze, także ci posłani przez Kościół w Polsce, którzy ofiarnie pracują w 99 krajach świata realizując nakaz misyjny Pana Jezusa: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 19-2). Zadanie to powierzone Kościołowi jest aktualne w XXI w., bowiem nadal widać niezmierzone horyzonty misji (por. Jan Paweł II, Redemptoris missio, 1).
  3. Działalność misyjna Kościoła nie zmierza do żadnego sukcesu, ale do coraz bardziej autentycznego świadectwa wiary, że Bóg jest miłością, jaka objawia się nam w Jezusie Chrystusie mocą Ducha Świętego. Ewangeliczne świadectwa wiary ma niejedno imię i wyraża się w dziełach miłosierdzia, służbie zdrowia, edukacji, budowie infrastruktury misyjnej – kaplic i kościołów oraz codziennej pomocy mieszkańcom i wiernym placówek misyjnych. Koniecznym środkiem komunikacji dla misjonarzy są samochody terenowe, motocykle i rowery. Inną grupę pojazdów stanowią samochody ciężarowe, traktory, quady czy łodzie motorowe. Natomiast bezpośrednim darem dla potrzebujących są wózki inwalidzkie, których wciąż potrzeba. W 2021 r. MIVA Polska zrealizowała 137 projektów na zakup pojazdów misyjnych, na które przekazała kwotę 4 530 546 zł. XXIII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa trwający w dniach 24-31 lipca br. – organizowany przez MIVA Polska – jest wyrazem wdzięczności Bogu i ludziom za otwarte serca, za dar modlitwy i przysłowiowy grosz za każdy szczęśliwie przejechany kilometr. To dzieło motywowane ewangeliczną miłością, wiarą i solidarnością oraz modlitwą sprawia, że posługa naszych misjonarek i misjonarzy może być owocna.

Z darem wdzięcznej modlitwy i pasterskim błogosławieństwem

+ Biskup Jan Piotrowski Biskup Kielecki, Przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Misji

UROCZSTOŚĆ BOŻEGO CIAŁA

Bardzo gorąco i serdecznie pragnę podziękować za udział w procesji Bożego Ciała, szczególnie mieszkańcom ul. Zwycięstwa i Niepodległości za przygotowanie ołtarzy oraz dekorację na trasie przejścia procesji. Dziękuję OSP z Tarnówki, służbie liturgicznej, Kołom Żywego Różańca i Kołu Misyjnemu, dziękuję naszym Seniorom. Dziękuję dziewczynkom sypiącym kwiaty oraz ich opiekunom, a także wszystkim, dzięki którym procesja przebiegła sprawnie i bezpiecznie. Bóg zapłać. Ks. proboszcz 

W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego!

Dogmat Trójcy Świętej

Objawiona prawda Trójcy Świętej znajduje się od początku u źródeł żywej wiary Kościoła przede wszystkim za pośrednictwem chrztu. Chrześcijanie, którzy wyznają wiarę w Ojca, Syna i Ducha Świętego, są chrzczeni „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28, 19).

Podkreślmy – chrześcijanin zostaje ochrzczony „W IMIĘ”, a nie „w imiona” Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ponieważ jest tylko jeden Bóg, Ojciec wszechmogący, Jego jedyny Syn, i Duch Święty: Trójca Święta.

Dogmat Trójcy Świętej został sformułowany za pomocą trzech pojęć:

1. Trójca jest jednością

Nie wyznajemy trzech bogów, ale jednego Boga w trzech Osobach: Trójcę współistotną. Osoby Boskie nie dzielą między siebie jedynej Boskości, ale każda z nich jest całym Bogiem: Ojciec jest tym samym, co Syn, Syn tym samym, co Ojciec, Duch Święty tym samym, co Ojciec i Syn, to znaczy jednym Bogiem co do natury. Każda z trzech Osób jest tą rzeczywistością, to znaczy substancją, istotą lub naturą Bożą.

2. Osoby Boskie różnią się między sobą

Bóg jest jedyny, ale nie jakby samotny. „Ojciec”, „Syn”, „Duch Święty” nie są tylko imionami oznaczającymi sposoby istnienia Boskiego Bytu. Mówimy o hipostazie, tzn. o Bogu w trzech Osobach, by określić Ojca, Syna i Ducha Świętego w tym, czym rzeczywiście różnią się między sobą. A różnią się relacjami pochodzenia: Ojciec jest Tym, który rodzi; Syn Tym, który jest rodzony; Duch Święty Tym, który od Nich pochodzi.

3. Osoby Boskie pozostają we wzajemnych relacjach

Rzeczywiste rozróżnienie Osób Boskich, ponieważ nie dzieli jedności Bożej, polega jedynie na relacjach, w jakich pozostaje jedna z Osób w stosunku do innych. W relacyjnych imionach Osób Boskich Ojciec jest odniesiony do Syna, Syn do Ojca, Duch Święty do Ojca i Syna. Gdy mówimy o trzech Osobach, rozważając relacje, wierzymy jednak w jedną naturę, czyli substancję. Z powodu tej jedności Ojciec jest cały w Synu, cały w Duchu Świętym; Syn jest cały w Ojcu, cały w Duchu Świętym; Duch Święty jest cały w Ojcu, cały w Synu.

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego 2022

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego obchodzimy w siódmą niedzielę wielkanocną. Zbliża się koniec okresu wielkanocnego, którego zakończeniem będzie uroczystość Zesłania Ducha Świętego. 

 

O Wniebowstąpieniu Pana Jezusa mówią dwaj Ewangeliści: „Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba” (Mk 16, 19). Wydarzenie to nieco obszerniej relacjonuje św. Łukasz: „Potem wyprowadził ich ku Betanii i podniósłszy ręce, błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba” (24, 50-51). Apostołowie nie byli zachwyceni odejściem Pana. Myśleli po ludzku, bo każde rozstanie jest połączone ze smutkiem, często ze łzami, to rozstanie jednak było inne. Pan Jezus wyjaśniał im, że wraca do Ojca, skąd wyszedł, aby otrzymać należną Mu chwałę, a z nimi pozostanie na zawsze: „Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz tego, który z nieba zstąpił” (J 3, 13).

 

Jezus przed swym odejściem uspokaja Apostołów, mówiąc: „Niech się nie trwoży serce wasze, ani się nie lęka. Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode Mnie. A teraz powiedziałem wam o tym, zanim to nastąpi, abyście uwierzyli, gdy się to stanie” (J 14, 27-29). 

 

Zbawiciel podaje Apostołom jeszcze inny powód swego odejścia i powrotu do Ojca: Zesłanie Ducha Świętego i Jego powtórne przyjście. „Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze – Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi, ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie. Nie zostawię was sierotami: Przyjdę do was” (J 14, 16-18).

 

Wniebowstąpienie Pana Jezusa jest wywyższeniem naszej ludzkiej natury przez Syna Bożego do chwały Bożej, do udziału w życiu Trójcy Świętej. W pacierzu mówimy, że zasiada On po prawicy Boga Ojca Wszechmogącego. „Przez prawicę Ojca rozumiemy chwałę i cześć Bóstwa, gdzie Ten, który istniał jako Syn Boży przed wszystkimi wiekami, jako Bóg i współ istotny Ojcu, zasiadł cieleśnie po Wcieleniu i uwielbieniu Jego Ciała” (KKK 663). 

 

Co nam mówi i do czego nas wzywa dzisiejsza uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego? Przede wszystkim wskazuje na rzeczywistość nieba. Jezus swego dzieła Odkupienia dokonał po to, abyśmy razem z Nim mogli się znaleźć właśnie w niebie. Przed swym odejściem mówił: „W domu Ojca mego jest mieszkań wiele… Idę przecież przygotować wam miejsce” (J 14, 2). A św. Paweł Apostoł powiada: „Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (1 Kor 2, 9). Wniebowstąpienie Pańskie przekazuje nam również radosną prawdę, że w niebie mamy Pośrednika, który będąc człowiekiem, zna naszą ludzką naturę, nasze skłonności do zła i dobra i nas miłuje. „Jezus Chrystus, po wejściu raz na zawsze do sanktuarium niebieskiego, wstawia się nieustannie za nami jako Pośrednik, który zapewnia nam nieustannie wylanie Ducha Świętego” (KKK 667).

 

Tę prawdę wiary eksponuje św. Jan Apostoł, mówiąc: „Dzieci moje, piszę wam to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył, mamy Rzecznika u Ojca – Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko za nasze, ale również za grzechy całego świata” (1 J 2, 1-2). Wniebowstąpienie ukazuje nam całą prawdę o Zbawicielu i naszym życiu stworzonym do wieczności. 

 

Dni Krzyżowe

Wniebowstąpienie Pańskie jest uroczystością obchodzoną obecnie 40. dnia po Wielkanocy lub w niedzielę przypadającą po 40 dniu. W Polsce od 2004 r. na mocy postanowienia Konferencji Episkopatu Polski obchodzi się Wniebowstąpienie Pańskie w niedzielę przed uroczystością Zielonych Świąt. Istotą tej uroczystości jest odejście Chrystusa do Ojca, udział Chrystusowego człowieczeństwa w pełnej chwale Boga Ojca.

Dni Krzyżowe obchodzone w poniedziałek, wtorek i środę przed tą uroczystością Wniebowstąpienia. Są to dni błagalnej modlitwy o urodzaj i zachowanie od klęsk żywiołowych. Obchód Dni Krzyżowych zapoczątkował w Galii ok. roku 470 biskup diecezji Vienne – Mamert, w związku z klęskami nieurodzaju, trzęsienia ziemi i wojny.
Nazwa Dni Krzyżowe wywodzi się stąd, że modlono się wówczas, idąc w procesji z głównego kościoła do innych kościołów, kaplic i krzyży przydrożnych. Od IX wieku śpiewano podczas procesji Litanię do Wszystkich Świętych. W średniowieczu w takich procesjach brali udział także królowie, magnaci, władze danego miasta, lud – wszyscy zazwyczaj w strojach pokutnych. W niektórych miejscowościach poświęcano popiół i posypywano nim uczestniczących w procesji. Obecnie Dni Krzyżowe nazywane są dniami modlitw o dobre urodzaje i za kraje głodujące. Poleca się też organizować procesje błagalne. W poniedziałek poleca się odprawić Mszę św. „w okresie zasiewów”, we wtorek – „o uświęcenie pracy ludzkiej” i we środę – „za głodujących”.

Dni między Wniebowstąpieniem Pańskim a Zielonymi Świętami są czasem modlitwy o dar Ducha Świętego. Dlatego od piątku przed obecnym Wniebowstąpieniem Pańskim odprawiamy Nowennę do Ducha Świętego poleconą Kościołowi przez papieża Leona XIII w roku 1895 i 1897.

8 maja 2022 – Niedziela Dobrego Pasterza

Czwartą niedzielą wielkanocną, niedzielą „Dobrego Pasterza” – rozpoczyna się  w kościele katolickim 59 światowy tydzień modlitw o święte powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego.

Niech więc czas obecnego tygodnia będzie dla każdego z nas wielkim modlitewnym wołaniem o „robotników na żniwo Pana”– zwłaszcza z naszej parafii.

Niech też będzie czasem modlitewnej wdzięczności względem Boga za tych, którzy pośród nas w kościołach i kaplicach oraz w naszych środowiskach pracują oddając swoje siły, zdrowie i talenty w służbie Bogu i innym.

Zachęcamy zatem do liczniejszego udziału – zwłaszcza w nabożeństwie różańcowym oraz adoracji Najświętszego Sakramentu. 

Dzień Ministranta w Skrzatuszu z „naszymi chłopcami z parafii Tarnówka”

Spotkanie rozpoczęło się występem rapera Piotra Kowalczyka, znanego pod pseudonimem „Tau”. Artysta nie tylko prezentował swoje utwory, ale także rozmawiał z ministrantami, starając się przekazać im ważne życiowe prawdy.

Mszy św. w skrzatuskiej bazylice przewodniczył bp Zbigniew Zieliński. W homilii zachęcał zgromadzonych w niej ministrantów m.in. do ciągłego doskonalenia się.

Galeria zdjęć „Gościa Niedzielnego” TUTAJ

– Piękno życia polega na tym, że ciągle możemy nauczyć się czegoś nowego. Nieustannie możemy stawać się ludźmi, którzy osiągają coraz wyższe poziomy. Doskonale wiecie, np. grając w gry komputerowe, jak cenne jest osiąganie kolejnych „leveli”. Dlatego będąc tutaj dzisiaj, chcemy także zatroszczyć się o to, aby w naszym wnętrzu było coraz lepiej i coraz wyżej – mówił biskup.

W tym kontekście zwrócił uwagę m.in. na odpowiednie nastawienie wewnętrzne podczas pełnienia służby liturgicznej.

– Stajemy przy samym ołtarzu. To przywilej, ale także i zobowiązanie. Wtedy trudniej wybaczyć, gdy ta bliskość nie przekłada się na jakość. Czasami, mimo że jesteśmy blisko ołtarza, nie do końca zdajemy sobie sprawę z tego, w jak wielkich rzeczach uczestniczymy i nie zawsze przekłada się to na nasze zaangażowanie. Dlatego chcemy, aby w tej dziedzinie było coraz lepiej, coraz wyżej, coraz doskonalej – mówił.

Ministranci usłyszeli też o tym, że ważne jest dążenie do tego, aby spotkanie z Bogiem, którego doświadczają podczas służby, przekładało się także na ich codzienne życie.

– Ważne i cenne jest to, gdy ktoś przy ołtarzu dobrze się prezentuje – ma schludną komżę, albę. Panu Bogu dajemy przecież to, co najlepsze. Ale jeszcze istotniejsze jest to, co powinno się za tym kryć. Schludność, porządek liturgiczny, powinny wyrażać porządek łaski w sercu człowieka. Miarą tego jest nie tylko to, jak funkcjonujemy przy ołtarzu, ale może jeszcze bardziej to, jak funkcjonujemy, gdy wrócimy do domu, do szkoły, czy będziemy przeżywali chwile wypoczynku – powiedział bp Zbigniew.

– Do ołtarza przychodzimy po to, aby zaczerpnąć tu siły, napełnić się łaską, która pomoże nam dobrze żyć – dodał.

Po Eucharystii oraz posiłku, odbyły się jeszcze zawody sportowe oraz konkurs wiedzy liturgicznej.

W zawodach piłkarskich w kategorii młodszej zwycięzcami zostali reprezentanci parafii pw. św. Wojciecha w Kołobrzegu. Pokonali oni w finale kolegów z kołobrzeskiej bazyliki.

W kategorii mieszanej triumfatorami zostali ministranci z pilskiej parafii pw. św. Stanisława Kostki. W rozgrywce finałowej pokonali reprezentantów słupskiej parafii pw. św. Józefa.

W konkursie liturgicznym zwyciężyli ministranci z bazyliki kołobrzeskiej przed reprezentantami Skrzatusza oraz sanktuarium św. Józefa w Słupsku.

 

Niedziela Miłosierdzia Bożego – w tym dniu otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski! Pamiętajmy o duszach czyśćcowych.

Jezus powiedział wiele ważnych przesłań do św. siostry Faustyny. Przypomnijmy sobie niektóre z nich:

„Pragnę, aby Święto Miłosierdzia było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników (…), w tym dniu wylewam całe morze łask na dusze, które zbliżą się do źródła miłosierdzia mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii św., dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar; w tym dniu otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski; niech się nie lęka zbliżyć do mnie żadna dusza, chociażby jej grzechy były jako szkarłat” (Dz. 699).

„Niech nikt nie wątpi o dobroci Bożej; choćby grzechy jego były jak noc czarna, miłosierdzie Boże mocniejsze jest niż nędza nasza. Jednego trzeba, aby grzesznik uchylił choć trochę drzwi serca swego na promień łaski miłosierdzia Bożego, a resztę już Bóg dopełni” (Dz. 1507).”Nie rozumiem, jak można nie ufać Temu, który wszystko może; z Nim wszystko, a bez Niego – nic. On Pan, nie pozwoli i nie dopuści zawstydzenia dla tych, którzy całą ufność swoją w Nim położyli”(Dz. 358).

„Najmilsza Mi jest dusza ta, która wierzy mocno w dobroć Moją i zaufała Mi zupełnie; obdarzam ją swoim zaufaniem i daję jej wszystko, o co prosi” (Dz. 453).

 

Nie tylko my – żyjący potrzebujemy Bożego Miłosierdzia. Dusze czyśćcowe bardzo proszą o modlitwę za nie. Wykorzystajmy ten szczególny dzień łaski – Święto Miłosierdzia. Pamiętajmy w naszych modlitwach o duszach czyśćcowych rozważając Mękę Jezusa Chrystusa w Godzinie Miłosierdzia.